Comments on: Doradztwo filozoficzne, albo jak zarobić na filozofii

By: DorFilPol

DorFilPol — Fri, 17 Dec 2010 17:16:24 +0000

Idąc tym tropem należy powiedzieć, że Profesorowie zarabiają na filozofii, bo przecież biorą pensje. Dla przykładu, Sokrates pieniędzy nie pobierał, a jeśli dobrze mi wiadomo, jedynie zdarzyło mu się otrzymywać podarki w postaci jedzenia. No ale nie wymagajmy od każdego by był Sokratesem. Tak więc i filozof może zarabiać bo Profesura zarabia. Rzecz jest więc gdzie indziej. W nowym sposobie uprawiania filozofii, który obecnie nie mieści się w akademickim uprawianiu filozofii. Trzeba pracy u podstaw przygotowania teoretycznego a wtedy doradztwo filozoficzne stanie się działem filozofii akademickiej z częścią praktyczną. W ten sposób po wiekach praktyka wróci do filozofii, co już od dawna jej się należy. A co do sprzeciwu to od dawna wiadomo, że nowe budzi sprzeciw. Rzecz jednak w tym, że praktyka filozoficzna ma ponad 2500 lat stażu!

By: Henryk

Henryk — Sun, 30 May 2010 09:51:19 +0000

Niestety, wbrew temu, co Pan pisze, nie jest tak słodko i niewielu doradców filozoficznych w ogóle otrzymuje wynagrodzenie. Dwa lata temu internetowa “Poradnia filozoficzna” zawiesiła działalność, bo nawet za darmo niewielu było chętnych na ich porady. W Polsce mamy może pięciu doradców filozoficznych, z czego np. Tomasz Femiak ukrywa się pod szyldem psychologii, a Tadeusz Bartoś jest wyśmiewany na forach za podejście teologiczne (były duchowny)…

Trudno się dziwić – profesura “filozoficzna” szkodzi jak tylko może, utrwalając pogląd, wedle którego szlachetność filozofii nie pozwala na zarabianie na niej. A dlaczego tej szlachetności nie ma psychologia? Dlaczego prawdziwy matematyk może zarabiać na matematyce, a filozof nie może na filozofii? Dlaczego jedyna forma zatrudnienia dla filozofa “w branży”, to uniwersytet?

Obawiam się, że bez fundamentalnej zmiany w polskiej świadomości – także Pańskiej! – doradztwo filozoficzne nie ma szans…

By: krytyk

krytyk — Sun, 25 Dec 2005 00:56:41 +0000

znam ludzi tworzacych poradnię filozoficzną i muszę powiedzieć, że nie masz racji. nazywanie tego “sposobem zarabiania na filozofii” to NIEPOROZUMIENIE. to tak jakby nazywać bycie nauczycielem “sposobem zarabiania na wiedzy”. redukcja całego przedsięwzięcia do pieniędzy i czynienie z pieniądza motywu oraz intencji działań mija się z prawdą i samo w sobie stanowi przykład krzywdzącej sofistycznej retoryki. pieniądze nie są tutaj motywem ani celem działań, bo jak ktoś nie zapłaci to też dostanie poradę (a o samym płaceniu nie dość, że jest mowa warunkowo, to jeszcze post factum).