1. Gry rzeczywiście nie nadają się do uczenia wszystkiego i nie zastąpią dotychczas stosowanych metod i środków. Ale z pewnością mogły by być wykorzystywane z dużym pożytkiem.

2. Komputerów uczy się w szkołach źle. Nadal zbyt duży nacisk kładzie się na umiejętność obsługi konkretnych programów, zamiast rozwijać biegłość w posługiwaniu się komputerem jako takim. Efektem są uczniowie, którzy głupieją, gdy posadzić ich choćby przy innym pakiecie biurowym.

3. Brakuje kształcenia dobrych nawyków i pewnych umiejętności około-komputerowych. Tak, wiele dzieciaki nauczą się w domach. Jak nie u siebie, to u kolegów. Nauczyciel mógłby jednak dostarczyć lepszych wzorców — dotyczących netykiety, komputerowo sieciowej “higieny” itp.

4. Uczniowie często są bardzo otwarci na nauczycieli, pod warunkiem, że ich rozumieją. I pod warunkiem, że nauczyciele rozumieją swoich uczniów. Wspólny język, wspólne pole gier komputerowych, mogłoby przynieść sporo korzyściu obu stronom.

Podsumowując – nie należy popadać w hiperzachwyt nad nowymi technologiami, nie należy wprowadzać ich wszędzie i na chybcika. Ale nie wolno ignorować ani technologii, ani zmian, które prowokują w uczniach. Musimy płynąć na tej fali.

Uważam, że szkoły powinny wprowadzać nowe technologie, ale również nie powinny oszaleć na ich punkcie i opierać się tylko na nich. Poza tym powolne wprowadzanie do szkoły internetu i lekcje z niekompetentnymi nauczycielami po kursach informatyki to również mocna bariera. Często zabawa z rówieśnikami, wycieczka do parku czy do kina, dyskusja, a nawet skrytykowana pogadanka mogą być o wiele lepszą formą nauki niż patrzenie w ekran.

Co do edukacyjnego zastosowania gier, mam pewne wątpliwości. I nie wynikają one z faktu, że nie wierzę w ich edukacyjne możliwości. Wręcz przeciwnie, niektóre gry określiłbym przede wszystkim jako edukacyjne, a dopiero potem jako np. strategiczne. Ale na pewno gry nie nadają się do uczenia wszystkiego. Co prawda studenci z opisanego w onecie badania polepszyli swoje wyniki w nauce, ale czy było to polepszenie w stosunku do jakiejś kontrolnej grupy, czy też polepszenie przez jakiś czas, a może polepszenie stałe? Opis przytoczonego badania nie wyjaśnia również czy polepszyli się w zapamiętywaniu faktów, czy też rozwiązywaniu problemów i czy zdobywana w ten sposób wiedza jest równie dobrze wykorzystywana jak ta zdobyta w inny sposób. Jest zatem sporo wątpliwości.

Nie mam nic przeciwko grom, ale uważam, że powinniśmy je wprowadzać z umiarem, bo mamy jeszcze mnóstwo analogicznych sposobów przekazywania wiedzy, które, w prowównaniu ze zmaganiem z elektromózgiem, mocniej akcentują społeczną przynależność i współpracę z ludźmi.