Kiedy pojawił się XHTML było w sieci mnóstwo szumu na jego temat, wszyscy się rzucili na tego X’a. Szybko okazało się, że sprawy nie wyglądają tak różowo, choćby przez to, że prawie najpopularniejsza i prawie jedyna słuszna przeglądarka nie potrafi obsługiwać XHTML’a.. w ogóle! O problemach z XHTML, i to że miał służyć innemu celowi i to że został porzucony, o tym już takiego szumu nie było, a więc mało kto mógł się dowiedzieć.
A to przykład: niniejsza strona (http://blog.sienko.net.p) potraktowana jako prawdziwy XHTML nawet by się nie wyświetliła: http://schneegans.de/xp/?url=http%3A%2F%2Fblog.sienko.net.pl&ct=application%2Fxhtml%2Bxml

Jeżeli ktoś chce zrozumieć o czym tu biadolę to zdecydowanie polecam zajrzeć na: http://pornel.net/xhtml (pl) a dla bardzo dociekliwych webmasterów: http://www.webdevout.net/articles/beware-of-xhtml (eng) i tak dalej, okazuje się, że jest mnóstwo o tym w sieci.

Ponadto z tego testu wynika, że powinieneś używać naraz Pythona, Ruby (najlepiej na frameworku Rails), może jeszcze PHP a to już lepsze efekty można otrzymać jedząc za jednym razem jogurt brzoskwiniowy, szprotki w oleju z puszki i fasolkę po bretońsku.
“Has prototype.js ? ” A dlaczego nie jQuery.js, albo dojo.js ????
Podsumowując, omijać takie walidatory jak stado hiperaktywnych aligatorów.